Chronische Discoïde Lupus Erythematosus (CDLE)

Hoe wordt de diagnose gesteld?
Meestal kan de diagnose gesteld worden op grond van de karakteristieke huidafwijkingen. Als dit niet mogelijk is zullen onder plaatselijke verdoving één of twee stukjes huid worden weggenomen (een biopt) voor microscopisch onderzoek. Daarmee kan de diagnose meestal met zekerheid kan worden gesteld. Soms wordt bloedonderzoek of urineonderzoek gedaan om te beoordelen of er mogelijk sprake is van SLE, omdat CDLE en SLE in zeldzame gevallen tezamen kunnen voorkomen.

Wat is de behandeling?
Doorgaans wordt gestart met plaatselijke (lokale) therapie in de vorm van corticosteroïd bevattende zalven, crèmes of lotions, zo nodig afgedekt met plastic folie of speciale pleisters.
Corticosteroïden zijn geneesmiddelen die zijn afgeleid van bijnierschorshormonen, die ieder mens zelf aanmaakt. Sommige werken zeer sterk, andere veel zwakker. Voor CDLE is vaak een wat sterkere soort nodig. De bijwerkingen, zoals bijvoorbeeld het dunner worden van de huid (atrofie) of het ontstaan van kleine rode vaatverwijdingen (couperose) hangen onder andere af van de sterkte van het corticosteroïd. Als het voorschrift van de arts nauwkeurig gevolgd wordt is de kans op bijwerkingen niet groot. (Verdere informatie over corticosteroïden vindt u in de folder Corticosteroïden voor de huid).

Naast deze behandeling worden altijd zonbeschermingsmaatregelen geadviseerd. Dit betekent het zoveel mogelijk vermijden van de zon, vooral tussen 11.00 en 15.00 uur. Het dragen van kledingstukken met lange mouwen of broekspijpen waar de zon niet doorheen kan schijnen en een hoofddeksel wordt aangeraden. Daarnaast wordt het gebruik van antizonnebrandcrèmes met een hoge beschermingsfactor (bijvoorbeeld factor 15 of hoger voor UVB, en factor 7 of hoger voor UVA) geadviseerd ter voorkoming van nieuwe plekken. Het gebruik van een zonnebank wordt ontraden.

Als de crèmes of zalven na een paar weken nog niet voldoende hebben gewerkt of als de plekken op veel plaatsen aanwezig zijn, kan ervoor gekozen worden om medicijnen in te nemen. Hydroxychloroquine (een antimalariamiddel) is een medicijn dat goede resultaten kan geven. Hoge doseringen en langdurig gebruik van hydroxychloroquine kunnen echter soms oogklachten geven en dan is regelmatige controle door de oogarts nodig.
Verder wordt ook wel gebruik gemaakt van andere geneesmiddelen (zoals bijv. methotrexaat en thalidomide), waarvoor regelmatig bloedcontroles moeten worden verricht in verband met mogelijke bijwerkingen.
Voor mensen met ernstige littekenvorming in bijvoorbeeld het gezicht, kan cosmetische camouflage uitkomst bieden. Door een huidtherapeute wordt dan speciale make-up gemaakt waarvan de kleur precies gelijk is aan de normale huidskleur.

Wat kunt u zelf doen?
Het is belangrijk directe blootstelling van de huid aan zonlicht te voorkomen, omdat dit het ontstaan van de plekken kan bevorderen (zie zonbeschermingsmaatregelen bij Wat is de behandeling?). U kunt voor verdere informatie ook contact opnemen met de patientenvereniging voor LE (http://www.nvle.org/)

Bij het samenstellen van deze informatie is grote zorgvuldigheid betracht. De Nederlandse Vereniging voor Dermatologie en Venereologie wijst desondanks iedere aansprakelijkheid af voor eventuele onjuistheden of andere tekortkomingen in de aangeboden informatie en voor de mogelijke gevolgen daarvan.